Podczas podróży do Reunion, w krótkim czasie i w różnych kontekstach, trzykrotnie spotykam się z przywołaniem historii pierwszych kolonistów na wyspie – „założycieli” Reunion.
Szczególnie podkreślana jest pierwsza ucieczka w góry malgaskich służących – najprawdopodobniej będących w przymusowej zależności od Francuzów, a więc de facto niewolników. Pewne wątpliwości dotyczące ich statusu budzi fakt, że zbiedzy mogli później powrócić do osady bez poniesienia kary.
Ucieczka ta, już u początków stałego osadnictwa, zapoczątkowała historię maronażu na wyspie i dała początek legendzie o „królestwie wolnych maronów”, bo tak właśnie – maronami – nazywano zbiegłych niewolników, którzy szukali wolności w niedostępnych górach.
Intrygującym pozostaje, jak głęboko nazwiska pierwszych kolonistów, imiona legendarnych maronów oraz nazwiska pierwszych osób urodzonych na wyspie wryły się w pamięć historyczną Reunion i jak często są przywoływane również dzisiaj.
Początki
1153 – Arabski geograf Al Idrissi sporządził mapę wyspy pod nazwą „ Dina Morgabin ”.
1513 – Portugalczycy wylądowali tam. Nawigator Pedro de Mascarenhas nadał nazwę archipelagowi Maskarenów , składającemu się z wysp Reunion, Mauritius i Rodrigues .
Pierwsze osady w Saint-Paul
1638 – francuski kapitan Salomon Goubert jako pierwszy formalnie ogłosił wyspę Mascareigne posiadłością Francji, ale nie założono tam kolonii.
1642 – Jacques de Pronis Na zlecenie Compagnie de L’Orient Pronis założył kolonię Fort-Dauphin na Madagaskarze. Płynąc na Madagaskar ponownie i oficjalnie przejął wyspę Mascareigne w imieniu króla Ludwika XIII. Wyspa nadal nosiła nazwę Mascareigne (lub Mascarin).
1646 – Pronis zesłał na wyspę Mascareigne dwunastu buntowników z Fort-Dauphin na Madagaskarze. Byli oni pierwszymi mieszkańcami wyspy, choć nie kolonistami w ścisłym znaczeniu. Francuzi zbadali wyspę, osiedlili się w Tour des Roches i nazwali swoją osadę Saint-Paul .
1649 – następca Pronisa, Étienne de Flacourt, ponowił akt objęcia wyspy Mascareigne w posiadanie i nadał jej nową nazwę „Île Bourbon” na cześć dynastii Burbonów.
1654 – Flacourt wysłał ośmiu Francuzów i sześciu Madagaskarczyków, aby zajęli się uprawą roślin, w tym tytoniu. Mieszkali oni na plantacji Saint-Paul do 1658 roku.
Flacourt stworzył mapę wyspy w oparciu o wskazówki 12 wygnańców, którzy dokonywali pomiarów na wyspie w trakcie swojego pobytu tam w latach 1646–1649.
[ źródło: strona Terytorium Zachodnie, Reunion ]
Pierwsi stali mieszkańcy Burbonów
1663 – Od tego momentu datuje się początek stałego osadnictwa na wyspie. Wtedy Louis Payen i drugi Francuz (prawdopodobnie Pierre Pau) przybyli na wyspę wraz z grupą 10 Madagaskarczyków, w tym 3 nastoletnich dziewcząt. Po konflikcie w grupie, Malgasze uciekli w góry. Payen opuścił wyspę w 1665 roku.
Rycina poglądowa, Wygenerowane przez AI
1665 – przybywa 20 francuskich osadników pod wodzą Étienne’a Regnault, który stał się pierwszym oficjalnym komendantem wyspy. Regnault doprowadził do dołączenia poprzednich uciekinierów do swoich osadników w Tour des Roches. To właśnie tam urodziły się pierwsze kreolskie dzieci (Estienne Pau, syn Pierre’a Pau i Anne Billard, oraz Estienne Bellon, syn Jeana Bellona i Antoinette Arnaud),
1668 – Anne Mousse była pierwszą kobietą urodzoną na wyspie. Jej rodzice, pochodzący z Madagaskaru, mogli przybyć w 1663 roku, ale nie ma sposobu, aby to potwierdzić. Od niej pochodzi wielu mieszkańców Reunionu i nazywana jest „babcią mieszkańców Reunionu”.
1674 – „konstytucja” Reunion, rozporządzenie Jakuba de La Haye, królewskiego gubernatora francuskich posiadłości, to pierwsze spisane zasady administrowania wyspą.