Prawie, \u017ce nie zd\u0105\u017camy na autobus – nie zadzia\u0142a\u0142 budzik. Przez g\u0142ow\u0119 przelatuje mi my\u015bl: A wi\u0119c po to lecieli\u015bmy przez po\u0142ow\u0119 \u015bwiata, \u017ceby pop\u0142yn\u0105\u0107 Kana\u0142em Panamskim, i najzwyczajniej w \u015bwiecie zaspa\u0107! Na szcz\u0119\u015bcie tylko prawie nie zd\u0105\u017camy na autobus. Po drodze w p\u0119dzie w jakim\u015b sklepiku kupuj\u0119 dezodorant, a w hotelu, z kt\u00f3rego odbiera nas inny autobus mam nawet jeszcze chwilk\u0119, aby umy\u0107 z\u0119by.<\/p>\n\n\n\n
Ale wreszcie p\u0142yniemy. Przep\u0142ywamy obok zielonych wzg\u00f3rz i wzniesie\u0144, kt\u00f3re za kilka miesi\u0119cy znikn\u0105 wysadzone w powietrze. Praca nad kana\u0142em nadal trwa. Panama nie ma innego wyj\u015bcia. Konkurencja tylko czyha – je\u017celi ruch na kanale zostanie sparali\u017cowany, natychmiast przejmie inicjatyw\u0119 – chocia\u017cby ameryka\u0144skie koleje transportuj\u0105ce towary mi\u0119dzy wybrze\u017cami Pacyfiku i Atlantyku. K\u0142opotu mog\u0105 te\u017c narobi\u0107 topniej\u0105ce lody p\u00f3\u0142nocy, kt\u00f3re mog\u0105 otworzy\u0107 niedost\u0119pny dotychczas przesmyk przez Morze Baffina i wody na p\u00f3\u0142noc od Kanady. W 1999 roku Panama przej\u0105wszy kana\u0142 z r\u0105k Amerykan\u00f3w otrzyma\u0142a niezwyk\u0142e, ale bardzo trudne dziedzictwo.<\/p>\n\n\n\n
Kana\u0142, by nadal m\u00f3g\u0142 spe\u0142nia\u0107 swoj\u0105 rol\u0119, to znaczy przynosi\u0107 pieni\u0105dze (przeci\u0119tna jednostka p\u0142aci oko\u0142o 50 tysi\u0119cy dolar\u00f3w za\u015b te najwi\u0119ksze a\u017c do 300 tysi\u0119cy dolar\u00f3w) musi by\u0107 nieustannie pog\u0142\u0119biany i poszerzany. B\u0119d\u0105 zbudowane nowe \u015bluzy. Zostanie podniesiony poziom wody w sztucznym jeziorze. B\u0119dzie to kosztowa\u0142o maj\u0105tek. Podobno prawie 6 miliard\u00f3w dolar\u00f3w. Trzyma\u0107 kciuki, byleby nie by\u0142o nast\u0119pnej afery panamskiej. Nasza male\u0144ka jednostka przep\u0142ywa obok olbrzymich kontenerowc\u00f3w. W Miraflores poch\u0142oni\u0119ci otwieraniem i zamykaniem pot\u0119\u017cnych wr\u00f3t \u015bluz i opadaniem lustra wody o 8 m nawet nie zauwa\u017camy pierwszych kropel deszczu. Kto\u015b dotyka mojej r\u0119ki. Sp\u00f3jrz! Od strony Pacyfiku nadci\u0105ga pot\u0119\u017cna tropikalna ulewa. Wida\u0107, jak sunie po wodzie w nasz\u0105 stron\u0119. Ulewa jak szybko przychodzi, tak i odchodzi. P\u0142yniemy dalej podziwiaj\u0105c sprawno\u015b\u0107 pracownik\u00f3w \u015bluz, kt\u00f3rzy bez wzgl\u0119du na pogod\u0119 wykonuj\u0105 swoja prac\u0119 bezb\u0142\u0119dnie. Czas mija b\u0142yskawicznie. Przep\u0142ywamy pod mostem \u0142\u0105cz\u0105cym Ameryki i przed nami rozci\u0105ga si\u0119 Pacyfik.<\/p>\n\n\n\n
———<\/p>\n\n\n\n
Kiedy miasto Panama znika za nami, a samochod\u00f3w jest coraz mniej, czuj\u0119 dreszczyk emocji. Dooko\u0142a jest coraz wi\u0119cej zieleni. Pi\u0119kna ta ziele\u0144. Niezwykle dorodna. Lecz ta dla mnie pi\u0119kna ziele\u0144 d\u017cungli ogl\u0105dana z okna klimatyzowanego samochodu, kt\u00f3ry mknie po g\u0142adkiej asfaltowej szosie, okaza\u0142a si\u0119 krwio\u017cercza i zab\u00f3jcza dla Francuz\u00f3w, kt\u00f3rzy rozpocz\u0119li budow\u0119 kana\u0142u. Z powodu malarii i innych chor\u00f3b tropikalnych zgin\u0119\u0142o ich tutaj ponad 25 tysi\u0119cy. W\u0142a\u015bnie mijamy cmentarz francuski z lat 1880-89. Na zielonym pag\u00f3rku, kt\u00f3rego podn\u00f3\u017ce tkwi w bagnistej, m\u0119tnej wodzie, w szeregach stoj\u0105 niewielkie bia\u0142e krzy\u017ce. Nie ma na nich tablic z nazwiskami, tylko numery. Zaledwie kilka nagrobk\u00f3w, na kt\u00f3rych widniej\u0105 zamazane nazwiska. Cisza i spok\u00f3j, kt\u00f3re od czasu do czasu przerywane s\u0105 ha\u0142asem przeje\u017cd\u017caj\u0105cej ci\u0119\u017car\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n
Jedziemy dalej zapominaj\u0105c o pocie i niepowodzeniach Francuz\u00f3w, my\u015blami b\u0119d\u0105c ju\u017c przy Amerykanach. Mijamy w\u0142a\u015bnie opuszczone osiedla ameryka\u0144skie. Dziwny i smutny to widok. Jak\u017ce inny od dawnych ameryka\u0144skich koszar w dzielnicy Albrook w Panama City. Tam bia\u0142e i schludne budynki ustawione r\u00f3wno przy uliczkach obsadzonych palmami pozamieniano w urz\u0119dowe budynki. Tu za\u015b domy bez nowych w\u0142a\u015bcicieli rozpadaj\u0105 si\u0119 i powoli poch\u0142ania je d\u017cungla.<\/p>\n\n\n\n
Oznakowanie drogi nie jest najlepsze, a nasza mapa z wypo\u017cyczalni jedynie pogl\u0105dowa, wi\u0119c zanim udaje si\u0119 nam dotrze\u0107 do \u015bluz Gatun troch\u0119 si\u0119 pl\u0105czemy po bezdro\u017cach. Po przybyciu na miejsce d\u0142ugo przygl\u0105damy si\u0119 statkom jak przechodz\u0105 przez \u015bluzy obni\u017caj\u0105c lub wznosz\u0105c si\u0119 o 26m. Niekt\u00f3re jednostki s\u0105 tak wielkie, \u017ce trudno uwierzy\u0107, \u017ce mieszcz\u0105 si\u0119 w 33,5 metrowych \u015bluzach.<\/p>\n\n\n\n
Jedziemy dalej, chcieliby\u015bmy jeszcze obejrze\u0107 szesnastowieczny fort San Lorenzo. Po mini\u0119ciu kolejnego miasta duch\u00f3w drog\u0119 zagradza nam szlaban parku narodowego i stra\u017cnik.<\/p>\n\n\n\n
– Miejscowi 2,5$ za osob\u0119, obcokrajowcy 5$<\/p>\n\n\n\n
– A to my poprosimy te dla miejscowych.<\/p>\n\n\n\n
– Dla miejscowych?<\/p>\n\n\n\n
Stra\u017cnik kiwa z rozbawieniem g\u0142ow\u0105: Niech wam b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n
Wyboista asfaltowa droga prowadzi nas w g\u00f3r\u0119 do fortu walijskiego pirata. Pi\u0119kne znalaz\u0142 sobie miejsce, \u015bwietny punkt obserwacyjny: na skraju d\u017cungli, u uj\u015bcia rzeki Chagres do Atlantyku. Mo\u017ce ze wzgl\u0119du na por\u0119 \u2013 ju\u017c jest zach\u00f3d \u2013 miejsce jest opustosza\u0142e. W\u0142\u00f3czymy si\u0119 po ruinach jedynie w towarzystwie padlino\u017cernych ptak\u00f3w i odkrywamy w trawie stare zardzewia\u0142e armaty. Wyobra\u017camy sobie, jak to piraci w s\u0142u\u017cbie angielskich kr\u00f3l\u00f3w \u0142upili hiszpa\u0144skie statki i penetrowali drog\u0105 wodn\u0105 l\u0105d docieraj\u0105c a\u017c na drugi brzeg kontynentu rabuj\u0105c, co i kogo si\u0119 da\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Na nas ju\u017c czas, s\u0142o\u0144ce jest coraz ni\u017cej. Jeszcze raz spogl\u0105damy na Atlantyk. Jest dzi\u015b bardzo spokojny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Prawie, \u017ce nie zd\u0105\u017camy na autobus – nie zadzia\u0142a\u0142 budzik. Przez g\u0142ow\u0119 przelatuje mi my\u015bl: A wi\u0119c po to lecieli\u015bmy przez po\u0142ow\u0119 \u015bwiata, \u017ceby pop\u0142yn\u0105\u0107 Kana\u0142em Panamskim, i najzwyczajniej w \u015bwiecie zaspa\u0107! Na szcz\u0119\u015bcie tylko prawie nie zd\u0105\u017camy na autobus. Po drodze w p\u0119dzie w jakim\u015b sklepiku kupuj\u0119 dezodorant, a w hotelu, z kt\u00f3rego odbiera […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"parent":518,"menu_order":0,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[106,27],"slide":[630],"class_list":["post-2095","story","type-story","status-publish","format-standard","hentry","tag-panama","tag-unesco","slide-obrazki-z-podrozy"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story\/2095","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/story"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story\/518"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2095"},{"taxonomy":"slide","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fslide&post=2095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}