Stary szlak himalajskim wiod\u0105cym do Jiri. Nasza droga w d\u00f3\u0142. Pokonujemy kolejne prze\u0142\u0119cze i doliny w\u0119druj\u0105c w\u015br\u00f3d g\u0119stej i wilgotnej d\u017cungli. W przydro\u017cnej chacie, gdzie zatrzymujemy si\u0119 na kr\u00f3tki odpoczynek, dostrzegamy puszk\u0119 z owocami. Za\u015bwieci\u0142y si\u0119 nam oczy. Owoce! Po ponad dwutygodniowej diecie sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z jajek, ziemniak\u00f3w i ry\u017cu w dowolnych wariantach, to jest co\u015b. No i przede wszystkim w puszce, czyli bezpieczne. Jako\u015b nie przychodzi nam do g\u0142owy sprawdzenie daty wa\u017cno\u015bci \u2013 a przecie\u017c ta puszka r\u00f3wnie dobrze mog\u0142a by\u0107 pozosta\u0142o\u015bci\u0105 po pierwszej wyprawie Sir Hillary’ego. <\/p>\n\n\n\n
Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej z wielkim apetytem rzucamy si\u0119 na zawarto\u015b\u0107 puszki. Co za rozkosz dla podniebienia! No mo\u017ce owoce troch\u0119 sfermentowane, ale co tam. Na skraju wioski wpadamy na handlarzy coca-col\u0105. Upa\u0142 straszny, wiec bez wahania wypijamy duszkiem po butelce. Mija dos\u0142ownie chwila, gdy W\u0142odek nagle blednie i m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n
\u201eZaraz zemdlej\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Siadamy. W\u0142odek zrzuca plecak, pada na ziemi\u0119 i le\u017cy bez ruchu. Tymczasem i ja czuj\u0119 dziwne zawroty g\u0142owy, kt\u00f3re na szcz\u0119\u015bcie po chwili mijaj\u0105. Musimy rusza\u0107 w drog\u0119Ruszyli\u015bmy w drog\u0119. Po jakiej\u015b p\u00f3\u0142 godzinie rozgrywa si\u0119 si\u0119 nasz malutki dramat. Nie zlicz\u0119, ile razy biegamy w krzaki, zrzucaj\u0105c plecak i r\u00f3wnocze\u015bnie \u015bci\u0105gaj\u0105c spodnie. Nie pami\u0119tam, ile razy wymiotujemy. Pocimy si\u0119, s\u0142aniamy si\u0119 na nogach, \u015bwiat wiruje wok\u00f3\u0142 nas. Mam ochot\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na \u015brodku \u015bcie\u017cki i ju\u017c tam zosta\u0107. Ju\u017c dawno sko\u0144czy\u0142a nam si\u0119 woda, a \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce na szlaku nie ma \u017cadnej wioseczki a\u017c do Nuntali dobija mnie. <\/p>\n\n\n\n
Jestem tak odwodniona, \u017ce ka\u017cdy krok wydaje si\u0119 mi tym ostatnim, \u017ce ju\u017c kolejnego nie dam rady zrobi\u0107. Gdzie u licha jest ta ca\u0142a Nuntala! I nagle z lasu wy\u0142ania si\u0119 cz\u0142owiek. Miejscowy tragarz. Zbawienie. On b\u0119dzie co\u015b wiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eNuntala?, Nuntala?\u201d – j\u0119cz\u0119 w jego kierunku pytaj\u0105co.Widz\u0105c moj\u0105 zielonkaw\u0105 twarz odpowiada wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cym tonem: „1 hour.”<\/p>\n\n\n\n
Chce mi si\u0119 p\u0142aka\u0107. Je\u015bli tragarz m\u00f3wi, \u017ce do Nuntali jest jedna godzina, to nam w tym stanie zajmie to co najmniej dwie. Dzi\u0119kujemy mu skinieniem g\u0142owy i w ponurym nastroju ruszamy przed siebie. Ju\u017c si\u0119 do siebie nie odzywamy, \u017ceby nie traci\u0107 si\u0142. Po zaledwie paru minutach m\u0119cz\u0105cego pow\u0142\u00f3czenia nogami wychodzimy z lasku i … widzimy domy. \u015acie\u017ck\u0105 w naszym kierunku idzie jaki\u015b bia\u0142y w\u0119drowiec. \u201eNuntala?\u201d – pytam b\u0142agalnie. \u201eTak, to Nuntala.\u201d \u2013 odpowiada wyra\u017anie zdziwiony tonem mojego g\u0142osu i dziwnym pytaniem, no bo co u licha mog\u0142oby to by\u0107 innego!<\/p>\n\n\n\n
Zaczynam si\u0119 \u015bmia\u0107 ze szcz\u0119\u015bcia i ulgi. Jego mina wskazuje na to, \u017ce my\u015bli, \u017ce ma do czynienia z szale\u0144cami. A co mi tam! Dotarli\u015bmy! Jeste\u015bmy! Mo\u017cemy si\u0119 do woli napi\u0107 herbaty, nawodni\u0107 wycie\u0144czone cia\u0142a, spa\u0107 w \u0142\u00f3\u017cku i wymiotowa\u0107 przez ca\u0142\u0105 noc pozbywaj\u0105c si\u0119 zawarto\u015bci puszki z \u017co\u0142\u0105dka. A do wychodka jest bardzo blisko!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stary szlak himalajskim wiod\u0105cym do Jiri. Nasza droga w d\u00f3\u0142. Pokonujemy kolejne prze\u0142\u0119cze i doliny w\u0119druj\u0105c w\u015br\u00f3d g\u0119stej i wilgotnej d\u017cungli. W przydro\u017cnej chacie, gdzie zatrzymujemy si\u0119 na kr\u00f3tki odpoczynek, dostrzegamy puszk\u0119 z owocami. Za\u015bwieci\u0142y si\u0119 nam oczy. Owoce! Po ponad dwutygodniowej diecie sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z jajek, ziemniak\u00f3w i ry\u017cu w dowolnych wariantach, to jest […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"parent":530,"menu_order":0,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false},"tags":[22,18,23],"slide":[630],"class_list":["post-2097","story","type-story","status-publish","format-standard","hentry","tag-himalaje","tag-nepal","tag-trekking","slide-obrazki-z-podrozy"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story\/2097","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/story"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/story\/530"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2097"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2097"},{"taxonomy":"slide","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.dlaczegopodrozuje.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fslide&post=2097"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}