Moja lista maloya
-
Kiltir – Kabar maron
Teksty Kiltir silnie odwołują się do niewolnictwa, marronnage, pamięci przodków, języka kreolskiego i tożsamości Réunion. Jak mawia Jeannick, lider Kiltir: „Nie powinieneś tylko słuchać maloya, musisz nim żyć”.
-
Kiltir – Kabare
Kiltir – kultura. Kultura maloya, którą poznawali nie jako gatunek koncertowy, lecz jako element życia rodzinnego, w tym servis kabaré organizowanych przez babkę.
-
Saodaj – Somin Grands Bois (Firmin Viry)
Tradycjonalista Firmin Viry w wykonaniu nomadycznego Saodaj, przy brzemieniu elektrycznej gitary.
-
Saodaj – Foli
Gdzie kryje się nasze szaleństwo? Między posłuszeństwem a przekroczeniem granic? Między miłością a nienawiścią? Między oporem a wyrzeczeniem? Saodaj wybiera trans i ciało, by przemówić.
-
Saodaj – 5/8
Saodaj pochodzi od portugalskiego słowa „Saudade”, używanego między innymi na Wyspach Zielonego Przylądka, w Mozambiku i Brazylii. To koncepcja specyficzna dla tych kultur, o której śpiewa Cesária Évora, łącząca nostalgię i smutek – uczucie tęsknoty, które…
-
Saodaj – Pokor Ler
„maloya nomade” — maloya wędrowne, otwarte, niezamknięte w formule „tradycyjnego” kabaru.
-
Waro & Kafmaron – Mandela
Waro, choć sam jest wierny tradycyjnemu instrumentarium maloya, nie stroni od udziału w przedsięwzięciach typu maloya-fusion. Co więcej, poprzez swój udział w nich łączy pokolenia i symbolicznie przekazuję następnym pałęczkę strażnika tradycji.
-
Danyel Waro – Samn ou
U Waro słowo jest równie ważne jak rytm. Maloya staje się narzędziem opowiadania o tożsamości, kolonialnej przeszłości, nierównościach, emigracji, rasizmie, ale również o miłości, śmierci czy codziennym życiu.
-
Danyel Waro – Batarsite
Waro często określa siebie jako „fier bâtard” – dumny bękart. „Batarsité dosłownie oznacza bękarctwo. Ale w moim przypadku mówię o tożsamości Reunionu. Jesteśmy narodem głęboko naznaczonym mieszanym dziedzictwem”
-
Tradycjonalista Firmin Viry
Wg Viry’ego nie należy „mieszać maloya i kabaré”. Kabare wykonuje się w gronie rodzinnym, a maloya śpiewa się na scenie. „Jest zwrotka, refren; zwrotka wyjaśnia historię, trzeba uważnie słuchać tekstu, a refren jest do tańca”.
-
Ziskakan – Baba Priyer Maloya
Nie był to jednak prosty «powrót maloya do Afryki», lecz raczej spotkanie dwóch współczesnych tradycji muzycznych — reuniońskiej i senegalskiej. Sam Ziskakan określa swoją muzykę jako indyjsko-afrykańsko-chińsko-europejsko-malgaską.
-
Ziskakan – (Péi) Bato Fou
„Poznamy ból, poznamy cierpienie, kiedy nasz kraj zostanie przyłączony do Francji” – śpiewa Giblert Punia, lider Ziskakan. „To nie jest tekst buntu, lecz pytanie o absurd, w który zostaliśmy wciągnięci.” – mówi o tym utworze Axel…