Moja lista maloya
-
Ti Fock – Kom Le Long
„Nigdy nie uda mi się osiągnąć czystego brzmienia. Zawsze muszę je zamulać, tworzyć fuzje, prawdopodobnie dlatego, że sam jestem rasy mieszanej.” – mówi o sobie Jean-Michel Fock.
-
Simangavole – Maloya manier fanm
„Maloya manier fanm” – czyli 'maloya na kobiecy sposób”. Simangavole przełamuje mocno płciowy tradycyjny podział ról w maloya. Maloya Manièr Fanm oznacza przejęcie przez kobiety „wszystkich aspektów maloya: instrumentów, śpiewu, tańca, a także historii”.
-
Alsimi – Alsimi
Alsimi – Eksplorują zdolność przekształcania ołowiu w złoto, przemieniania bólu w siłę, a ciemności w światło. Ich projekt odzwierciedla instynktowną potrzebę uchwycenia się muzyki i śpiewu niczym koła ratunkowego w środku burzy.
-
Maya Kamaty – Meute
„Oto jesteśmy! Kim jesteśmy? Jesteśmy watahą!” – napisana i skomponowana przez dwie „dalones” (przyjaciółki w języku kreolskim) Mayę Kamaty i Marie Lanfroy (Saodaj), zabiera nas w podróż po kobiecym głosie.
-
Maya Kamaty – Diampar
Maya Kamaty traktuje maloya jak jeden z kodów współczesnej tożsamości kreolskiej, który można wprowadzić do trapu, electro, hip-hopu czy globalnego popu bez zastanawiania się, czy rezultat „jest jeszcze maloya”.
-
Maya Kamaty – Santie Papang
Santier Papang – pierwsza płyta Maya Kamaty. Miks maloya, folku i poetyckiej chanson. To jeszcze etap budowania własnej tożsamości wewnątrz tradycji. „Santié Papang” to po kreolsku reuniońsku dosłownie „Droga Papanga”.
-
LOYA – Malbar dance
„Malbar dance” to stanowi porywający hołd Loya dla jego tamilskich przodków. Maloya z La Réunion, mauretański sega i muzyka tamilska rozbrzmiewają w rytmie footworku, tradycyjny rytm maloya zderza się z automatami perkusyjnymi, a syntezatory harmonizują pełne…
-
Gren Seme – Bhopal
„Kontrast między uśmiechami i radością na twarzach tych ludzi, a ich historią, naznaczoną tragicznym wypadkiem chemicznym w 1984 r., poruszył mnie do głębi.” – mówi o powstaniu tego utworu Carlo de Sacco
-
Gren Seme – Poussiere
„Wszędzie mamy te same podstawowe potrzeby, te same lęki… z dodatkowym obciążeniem w postaci tej samej zachodniej homogenizacji, która jest narzucana w każdym sektorze”
-
Gren Seme – Maloya Gaze
„Maloya gaze” czyli szalona maloya. Gren Seme dla swojej muzyki używają określenia „maloya évolutif”. Maloya jest dla nich matrycą rytmiczną, językową i kulturową, na którą nakładają rock, chanson française, dub, elektronikę, pop afrykański, a ostatnio także…
-
Alain Péters – Mange pou le coeur
Zaczynał jako rockman i muzyk orkiestr tanecznych, a do maloya doszedł później. To właśnie połączenie rocka, psychodelii, séga, maloya, poezji kreolskiej i muzyki afrykańskiej stworzyło jego bardzo osobny język.
-
Alain Péters – Caloubadia
Caloubadia nie jest zwykłym rzeczownikiem oznaczającym konkretną rzecz. W kreolskiej tradycji słowo ma oznaczać mieszaninę, miksturę przygotowywaną przez „sorciera” — tradycyjnego uzdrowiciela/czarownika. Mówi się, że „czarodziej sporządza tam swoją caloubadię”, miksturę, która pozwala mu władać mocami.
-
LiNDiGo – Domoun
„Maloya power” – album, na którym Lindigo świadomie przekształca maloya w muzykę taneczną, funkową i afrobeatową, nie rezygnując z jego rytmicznego rdzenia.
-
LiNDiGO – LafrikindMada
Na początku kariery Lindigo był silny zwrot ku Madagaskarowi: malgaskim polifoniom, językowi, kabosy i poszukiwaniu malgaskiego źródła maloya.
-
LiNDiGO – Ahi Na Ma
„Kiedy jedziemy na Kubę, przywozimy do swojego maloya congę; z Afryki — djembe i balafon; ze spotkania z Fixim — syntezatory i klawisze.” – mówi o LiNDiGo jego lider Olivier Araste.