Kilkaset metrów od centralnej stacji kolejowej w Bangkoku.

Ja, turysta, jadący gdzieś na północ w poszukiwaniu wrażeń. Oni, być może rodzina, być może sąsiedzi, niewzruszeni stukotem turlającego się pociągu, odpoczywają w porze lunchu. I oni, i ja, organizujemy swoje życie najlepiej jak możemy, najmniej boleśnie jak tylko się da, najbliżej swoich marzeń jak tylko potrafimy.

Rożne ograniczenia, różne możliwości, różne światy. Różne, a jednak takie same.