Wybieramy krótszą drogę, która omija osady położone w centrum Mafate, czyli na Grand Place. To oznacza konieczność korzystania z wody z potoków w trakcie całodziennej, wyczerpującej trasy. Mamy ze sobą tabletki odkażające, choć mniejsze strumyki uchodzą tutaj za czyste i w pełni zdatne do picia.

Co kilka kilometrów oglądamy wnętrze Cirque de Mafate z nowej, za każdym razem olśniewającej perspektywy. Schodzimy po woli, nieustannie smagani wychodzącymi zza chmur promieniami słońca. Chcąc nie chcąc wypacamy z siebie całe litry wody.

Podejście pod Ilet des Oranges zaskakuje nas. Oczywiście nie swoim nachyleniem lecz ukształtowaniem terenu. Idziemy wąskimi szczelinami wijącego się tędy strumienia. Przedzieramy się przez rumowiska kamieni. Do tego zaczyna padać delikatny deszcz. Siąpawka nie odstępuje już do końca dnia.