Kupujemy wizytę w tunelach lawowych. Z przewodnikiem i pozostałą częścią grupy spotykamy się na jednym z przydrożnych parkingów. Poza kilkoma obejrzanymi wcześniej w Internecie zdjęciami nie za bardzo wiemy, co to tak naprawdę są te „tunele”. Wszystko wskazuje na to, że przed nami prawdziwa przygoda speleologiczna.

Jesteśmy zaskoczeni wielkością tuneli, ich ilością, długością i różnorodnością. Okazuje się, że jęzor płynnej lawy może osiągać wysokość kilku metrów, a te największe nawet po kilkanaście i więcej. Przewodnik opowiada, jak się tworzą tunele, oglądamy ich specyficzne formacje, dowiadujemy się jak na powierzchni odnawiana jest droga asfaltowa po przejściu lawy.

Trasa zasadniczo biegnie tunelami wysokości człowieka. Gdzieniegdzie trzeba, a w wielu miejscach chętni mogą, iść na kolanach lub wręcz się czołgać (to tylko dla chętnych w wersji łatwiej i obligatoryjne w wersji trudnej wycieczki). Spędzamy trzy godziny i nawet nie wiemy, kiedy ten czas minął.